تعداد کمی از آدما دوسم دارن، خیلیا هم ازم بدشون میاد.
ولی خب...
من همینم، کاریشم نمیشه کرد :|
مثلا 17 مهره خانم خ متوجه عدم حضورم تو مدرسه نشده :(
یا حتی دوستام که عین خیالشون نیس من کجام، حالم خوبه، بده...
اما من... حالشونو میپرسم و بدون اینکه نگران خرد شدن غرورم باشم بهشون یادآوری میکنم به یادشونم :)
مهم نیس در باره ی من چی میگن و چه فکری میکنن، خوب بودن انتخاب منه، گرچه همه ی عالم بگن بده این خوب بودن...
همین.
برچسب:
نویسنده: هیراد رادمنش